Akademik Yayınlar

Bu çalışma, Türk gölge oyununun İngiltere’de sergilenmesi üzerinden kültürlerarası iletişimi ve kültürel aktarımı ele almaktadır. Çalışma, geleneksel Türk tiyatrosunun farklı bir kültürel ortamda nasıl algılandığını ve kültürlerarası etkileşime nasıl katkı sağladığını incelemektedir.

Bu çalışma, Anthony Neilson’ın Stitching adlı oyununu çağdaş aşk trajedisi bağlamında ele almaktadır. Çalışma, aşk, şiddet, cinsellik ve insan ilişkilerinin karanlık yönlerini inceleyerek modern dünyada sevginin yıkıcı ve karmaşık doğasını ortaya koymaktadır.

Ataerkil düzenin toplumsal cinsiyet normlarına uymayan kadınları akıl hastanelerine kapatarak susturmasını ve feminist oyun yazarlarının bu pratiğe yönelttiği eleştiriyi ele alır. Charlotte Jones’un Airswimming (1997) oyunundaki iki kadının yaşadığı baskıyı ve bu baskıya karşı kadın dayanışmasının gücünü inceler.

Tiyatronun kökenine dair Ritüel, Büyük Adam ve Hikâye Anlatıcılığı kuramlarını değerlendirir; tiyatroyu hareket, eylem, dans ve müzik içeren bir anlatı biçimi olarak ele alarak tiyatro ile hikâye anlatıcılığı arasındaki ilişkiyi Britanya tiyatrosu üzerinden inceler.

Tiyatroda çoğunlukla göz ardı edilen koku duyusunun tarihini ve kullanımını inceler; Antik Çağ’dan erken modern döneme kokunun tiyatro deneyimini nasıl biçimlendirdiğini ve deneysel sahnenin açtığı yeni olanakları tartışır.

COVID-19 kapanmaları sırasında çevrim içi ortama taşınan Britanya tiyatrosunun teknolojiyi biçim, içerik ve uygulama düzeyinde nasıl kullandığını; bunun yeni seyirci kitlelerine ulaşma ve deneysel üretim açısından sonuçlarını ve teknoloji çağında tiyatro endüstrisinin geleceğini tartışır.

Biyolojik cinsiyet ile toplumsal cinsiyet arasındaki ayrımdan yola çıkarak karşı cinsin kıyafetlerini giyinmeyi çağdaş Britanya feminist tiyatrosunda bir yapısöküm stratejisi ve beden belleği olarak inceler. Caryl Churchill’in Cloud Nine ve Top Girls, Timberlake Wertenbaker’ın New Anatomies ve Moira Buffini’nin Silence oyunlarına odaklanır.

Faulkner’ın “A Rose for Emily” öyküsündeki Emily Grierson ile Shakespeare’in Atinalı Timon oyunundaki Timon’u insanlardan uzaklaşma süreçleri açısından karşılaştırır; farklı dönemlerde yazılmış iki eserdeki mizantropinin benzerlik ve farklılıklarını ortaya koyar.

On dokuzuncu yüzyıldan bu yana tiyatronun teknolojiyle kurduğu ilişkiyi ve 2000’lerde yoğunlaşan tartışmaları izler; hem Britanya’da hem Türkiye’de sahnelenen Süper İyi Günler oyunu üzerinden Türk ve Batı tiyatrosundaki gelişmeleri karşılaştırır.

İkinci Dünya Savaşı sonrasındaki varoluşsal bunalımdan doğan Absürd Tiyatro’nun insanlık trajedisini trajikomik bir biçimde sunmak için komiği nasıl kullandığını Harold Pinter’ın Git-Gel Dolap (1957) oyunu üzerinden inceler.

Pek çok katkıcının emeğini birleştiren ve diğer sanatlardan beslenen tiyatronun doğası gereği melez olduğunu savunur; bu melezliği Anthony Neilson’ın Realism (2006) ve Narrative (2013) oyunları üzerinden tarihsel ve çağdaş bakış açılarıyla örnekler.

Bu çalışma, tiyatroda psikolojik gerçekçilik anlayışını ve bireylerin iç dünyalarının sahneye yansıtılma biçimlerini ele almaktadır. Çalışma, karakterlerin zihinsel süreçlerini, duygusal çatışmalarını ve öznel deneyimlerini merkeze alan bu tiyatro yaklaşımının çağdaş tiyatrodaki yerini incelemektedir.

Bu çalışma, Karel Čapek’in “White Plague” adlı oyununda salgın hastalığın metaforik anlamlarını incelemektedir. Çalışma, veba metaforu üzerinden savaş, otoriterlik, toplumsal korku ve insanlığın ahlaki çöküşü gibi temaların nasıl ele alındığını ve salgının toplumsal ve politik sorunları temsil etmedeki işlevini ortaya koymaktadır.

Bu çalışma, Samuel Beckett’in Godot’yu Beklerken adlı oyununda yol metaforunun sembolik anlamlarını incelemektedir. Çalışma, yolun insanın yaşam yolculuğunu, belirsizliği, varoluşsal arayışı ve bekleyişi temsil etme biçimlerini ele alarak oyunun absürt tiyatro ve varoluşçuluk bağlamındaki anlamını değerlendirmektedir.

İkinci dalga feminizmin etkisiyle 1960 sonrası Britanyalı kadın oyun yazarlarının ataerkil düzene karşı içerik, biçim ve sahneleme düzeyinde başvurduğu feminist stratejileri Pam Gems, Caryl Churchill ve Timberlake Wertenbaker’ın oyunları üzerinden inceler.